احتمالاً این وویس کمی اذیتکننده باشه، اما اگر تا آخرش رو گوش بدی، یکی از صادقانهترین حرفهایی رو میشنوی که تو تمام مسیر تریدت بهش نیاز داشتی.دلیل ضرر در ترید
خیلی از ماها تو ذهنمون یا تو جمع دوستامون مدام این حرفا رو تکرار میکنیم: «اگه تو ایران نبودم اوضاعم بهتر بود، اگه سرمایهام بیشتر بود، اگه نوسان دلار اینقدر زیاد نبود، یا اگه پراپفرمها اینقدر سختگیر نبودن حتماً تا الان موفق شده بودم.».
ما احساس میکنیم تو یه میدون جنگیم و داریم با همهچیز و همهکس میجنگیم. اما بیاید یک بار برای همیشه با واقعیت روبرو بشیم.
دلیل ضرر در ترید واقعیت تلخ: مشکل از شرایط نیست!
بیاید بدون تعارف به اوضاع نگاه کنیم؛ تو همین ایران، با همین شرایط سخت اقتصادی و اینترنت، آدمهایی هستن که دارن خیلی آروم و بیسروصدا کارشون رو میکنن و از بازار نتیجه میگیرن.این آدمها نه اهل شوآف هستن، نه سوار ماشینهای لوکس میشن، و نه هر روز از سودهاشون استوری میذارن، اما دارن به طور مستمر درآمد کسب میکنن. من این آدمها رو میشناسم و خودم هم یکی از اونهام.
خود من کارم رو از زیر صفر و با شرایط منفی، وام و بدهی تو همین کشور شروع کردم. پس مشکل فقط محدود به ایران یا شرایط بیرونی نیست. اگر مشکل فقط شرایط بود، هیچکس نباید تو این وضعیت سود میکرد، اما میبینیم که خیلیها دارن مسیرشون رو با موفقیت جلو میرن. تو تمام دنیا هم همینه؛ همیشه عدهای هستن که شرایط رو بهانه میکنن تا حرکت نکنن.
تلهی قربانی بودن (چرا تغییر نمیکنی؟)
مشکل اصلی اینجاست که تا وقتی خودت رو «قربانیِ شرایط» بدونی، هیچ ابزاری برای تغییر کردن تو دستت نداری. وقتی میگی دنیا، شرایط، یا بروکر مقصره، در واقع داری میگی: “من هیچ قدرتی ندارم و همهچیز دست اوناست.”.
مسئولیتپذیری یعنی چی؟ یعنی شجاعت دیدن حقیقت. یعنی بپذیری که:
- اگه حسابت صفر شده، تصمیم خودت بوده.
- اگه چالش پراپ رو رد شدی (Reject)، تصمیم خودت بوده.
- اگه سه ماهه داری تو بازار رنج میکشی و ضرر میدی، قبل از هر چیز این نتیجهی تصمیمات شخص خودته؛ نه دولت، نه بروکر، نه اخبار و نه بدشانسی.
تا وقتی روی صندلی قربانی نشستی و مدام دنبال مقصر میگردی، هیچ قدرتی برای تغییر نداری، چون اصلاً خودت رو مقصر نمیدونی که بخوای اصلاحش کنی!.
تریدر بالغ دنبال مقصر نیست، دنبال اصلاحه
یه تریدر بالغ وقتی میبینه بازار تو فاز رِنج یا شارپ قرار گرفته و استراتژیش جواب نمیده، به جای فحش دادن به بازار، خیلی راحت میپذیره که «من بلد نیستم الان خودم رو با این فاز بازار تطبیق بدم» و دست از معامله میکشه. وقتی سرمایهاش کمه، به جای اینکه بگه «چون پول ندارم نمیشه»، میپذیره که «من هنوز رو فرآیند درست تمرکز نکردم».
این رو یادت باشه: پراپفرمها قرار نیست شرایط ایدهآل رو برای تو فراهم کنن، اونا قوانین خودشون رو دارن و اگه اون قوانین رو زیر پا بذاری، خیلی راحت ریجکتت میکنن. پس چرا بقیه دارن از همین پراپها برداشت میزنن؟. چون اونا یاد گرفتن درست کار کنن.
به جای اینکه نگران سرمایه باشی یا تو اینستاگرام دنبال مقایسه کردن خودت با بقیه بگردی، تمام تمرکزت رو بذار روی اجرای درست استراتژی، ورودهای دقیق و ساختن باورهات. وقتی این فرآیندها رو درست کنی، سرمایه خودش میاد؛ حتی میتونی با یه اکانت ۲۵۰۰ یا ۵۰۰۰ دلاری شروع کنی و کمکم رشدش بدی. اگه ذهنت خسته است یا حالت خوب نیست، ترید نکن و بیدلیل دنبال انتقام گرفتن از چارت نباش.
حالا وقتشه با خودت روراست باشی (کامنت کن)
بدون هیچ قضاوتی، با خودت صادق باش و جواب بده: الان تو کدوم بخش از تریدهات داری شرایط رو مقصر میدونی تا مسئولیت اشتباهت رو گردن نگیری؟ اون نقطهای که جواب دادنش برات دردناکه، دقیقاً همون نقطهی پرش و تغییر توئه. برام تو کامنتها بنویس.
